Medal „Za Zasługi dla Miasta Torunia” trafi do Wiesława Cichonia, działacza opozycyjnego, oraz profesora Jana Kopcewicza, czterokrotnego rektora Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. Decyzję w tej sprawie podjęli radni podczas 32. sesji Rady Miasta Torunia, która miała miejsce 24 września 2026 roku.
Profesor Jan Kopcewicz jest uznawany za wybitnego naukowca, który przyczynił się do rozwoju badań biologicznych oraz kształcenia przyszłych pokoleń specjalistów. Ukończył studia w 1961 roku, koncentrując się na fizjologii i biochemii roślin, a później rozpoczął pracę w Katedrze Fizjologii Roślin UMK. Obronił rozprawę doktorską w 1968 roku, a habilitował się w 1972 roku.
Tytuł profesora uzyskał w 1980 roku, a w 1991 roku został profesorem zwyczajnym. Jego działalność naukowa obejmuje molekularne mechanizmy wzrostu roślin, a także ma na koncie ponad 200 publikacji w czasopismach naukowych oraz pięć książek, w tym najważniejszy podręcznik „Fizjologia roślin”. Pod jego opieką naukową powstało 14 prac doktorskich oraz 186 magisterskich.
Pełnił również wiele funkcji organizacyjnych na UMK, w tym dyrektora Instytutu Biologii i Ochrony Środowiska oraz dziekana Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi. Jako rektor w latach 1982-1984, 1987-1990 oraz 1999-2005 przyczynił się do połączenia UMK z Akademią Medyczną w Bydgoszczy, tworząc Collegium Medicum, co umożliwiło rozwój medycyny na uczelni.
Pod jego przywództwem zmodernizowano infrastrukturę uczelni, powstały nowe laboratoria, a także rozwijano współpracę międzynarodową. W 1999 roku założono Gimnazjum Akademickie UMK, które obecnie funkcjonuje jako Uniwersyteckie Liceum Ogólnokształcące.
Wiesław Cichoń zyskał uznanie za swoją działalność opozycyjną na rzecz demokratycznej Polski. W latach 70. i 80. XX wieku angażował się w organizację Uniwersytetu Latającego oraz współtworzył Bibliotekę Społeczną Antoniego Stawikowskiego. Aktywnie uczestniczył w kolportażu niezależnej prasy i redagował takie wydania jak „Wolne Słowo”.
Był kluczową postacią w tworzeniu NSZZ „Solidarność” w regionie toruńskim. Po internowaniu w Strzeblinku, gdzie redagował pisma obozowe, kontynuował swoją działalność w podziemnej „Solidarności” i przyczynił się do odbudowy struktur po 1989 roku. Został uhonorowany odznaczeniami, w tym Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2009) oraz odznaką Zasłużony Działacz Kultury (2001).